Dardha Fshat Turistik

👇👇👇👇👇👇👇
https://youtu.be/q9a2bbaTrFA?si=TOAPxhyUhwrgJFKa

👇👇👇👇👇👇
https://youtu.be/9ltNKfVWUsc?si=HXsBuqC_ExNwT5v9

Pa Ty Nuk Ka Fryme

👇👇👇👇
https://youtu.be/4Al3YmTxhxU?si=9B0VAe9299F20UAz

👇👇👇
https://youtu.be/QBo_p2XcdOM?si=NBQAYk1pHP_yGyMY

. A.Mbrati

“Dardha në vetmi”
1.
Në Dardhë ra bora, u zbardh çdo shteg,
por s’ka më njerëz, s’ka më zë në derë.
Dikur kishte këngë, kishte gjallëri,
sot mbeti fshati në heshtje e vetmi.
i:
Njerëzit ikën larg,
na lanë në vetmi,
rrugët bosh e shtëpitë ftohtë,
pa zë e pa fëmijë.
Por sa të digjet një zjarr,
sa të mbetet një shtëpi,
Dardha s’do të shuhet kurrë,
do të rrojë përsëri.
2.
Portat u mbyllën, oborret u thanë,
shumë shtëpi u lanë pa dritë e pa zë.
Era kalon dhe përplas dritaren,
sikur kërkon të zgjojë një emër.
:
Njerëzit ikën larg,
na lanë në vetmi,
rrugët bosh e shtëpitë ftohtë,
pa zë e pa fëmijë.
Por sa të digjet një zjarr,
sa të mbetet një shtëpi,
Dardha s’do të shuhet kurrë,
do të rrojë përsëri.
3.
Kanë mbetur pak, vetëm dy familje,
mbajnë ndezur dritën në natën e dimrit.
Rrinë të fortë, si gurët në mal,
se fshati nuk lihet të bjerë në harresë.
:
Njerëzit ikën larg,
na lanë në vetmi,
rrugët bosh e shtëpitë ftohtë,
pa zë e pa fëmijë.
Kur të vijë pranvera e të shkrijë kjo borë,
do të kthehen kujtimet, do të hapen prapë portë—
Dardha s’do të shuhet kurrë,
do të rrojë përsëri.

Teksti. A.Mbrati

“Dardha në vetmi”
1.
Në Dardhë ra bora, u zbardh çdo shteg,
por s’ka më njerëz, s’ka më zë në derë.
Dikur kishte këngë, kishte gjallëri,
sot mbeti fshati në heshtje e vetmi.
i:
Njerëzit ikën larg,
na lanë në vetmi,
rrugët bosh e shtëpitë ftohtë,
pa zë e pa fëmijë.
Por sa të digjet një zjarr,
sa të mbetet një shtëpi,
Dardha s’do të shuhet kurrë,
do të rrojë përsëri.
2.
Portat u mbyllën, oborret u thanë,
shumë shtëpi u lanë pa dritë e pa zë.
Era kalon dhe përplas dritaren,
sikur kërkon të zgjojë një emër.
:
Njerëzit ikën larg,
na lanë në vetmi,
rrugët bosh e shtëpitë ftohtë,
pa zë e pa fëmijë.
Por sa të digjet një zjarr,
sa të mbetet një shtëpi,
Dardha s’do të shuhet kurrë,
do të rrojë përsëri.
3.
Kanë mbetur pak, vetëm dy familje,
mbajnë ndezur dritën në natën e dimrit.
Rrinë të fortë, si gurët në mal,
se fshati nuk lihet të bjerë në harresë.
:
Njerëzit ikën larg,
na lanë në vetmi,
rrugët bosh e shtëpitë ftohtë,
pa zë e pa fëmijë.
Kur të vijë pranvera e të shkrijë kjo borë,
do të kthehen kujtimet, do të hapen prapë portë—
Dardha s’do të shuhet kurrë,
do të rrojë përsëri.

Teksti... A.Likollari
Bora e Parë

Borë e parë sa po ka nisur,
Lart në Dardhë aty ku jemi rritur,
Moj shtëpizë e vogël e madhe dukesh për ne,
Borën e parë mezi e prisnim, të vegjël e të mëdhenj,
Zbardheshin kodra dhe male,
Të gjithë fëmijët luanin e hidhnin valle,
Me duar të ftohta e zemra plot zjarr,
Qeshnim me borën deri vonë në oborr e arë.
Në oborrin e vogël ku qeshja s’pushonte,
një diell i artë ngrohë supet tona,
Oxhaku tym përpjetë çonte,
Bashkë me ne zjarri këndonte
Nëna na thërriste, zëri kumbonte,
dhe loja ndalej, por gëzimi s’ikte.
Netë dimri plot dashuri,
Kujtime të arta ka çdo fëmijë.
Gjurmë të vogla mbi dëborë, kujtime që s’harrohen kurrë,
Aty lashë një copë shpirt, aty u linda foshnje aty u bëra burrë.
Sot koha kalon, gjithçka ka ndryshuar,
por fëmijëria brenda meje s’është harruar.
Ajo jeton në çdo kujtim të vjetër,
si një dritë e vogël, që s’fiket kurrë në jetë….

A.Likollari

Teksti... A.Likollari
Bora e Parë

Borë e parë sa po ka nisur,
Lart në Dardhë aty ku jemi rritur,
Moj shtëpizë e vogël e madhe dukesh për ne,
Borën e parë mezi e prisnim, të vegjël e të mëdhenj,
Zbardheshin kodra dhe male,
Të gjithë fëmijët luanin e hidhnin valle,
Me duar të ftohta e zemra plot zjarr,
Qeshnim me borën deri vonë në oborr e arë.
Në oborrin e vogël ku qeshja s’pushonte,
një diell i artë ngrohë supet tona,
Oxhaku tym përpjetë çonte,
Bashkë me ne zjarri këndonte
Nëna na thërriste, zëri kumbonte,
dhe loja ndalej, por gëzimi s’ikte.
Netë dimri plot dashuri,
Kujtime të arta ka çdo fëmijë.
Gjurmë të vogla mbi dëborë, kujtime që s’harrohen kurrë,
Aty lashë një copë shpirt, aty u linda foshnje aty u bëra burrë.
Sot koha kalon, gjithçka ka ndryshuar,
por fëmijëria brenda meje s’është harruar.
Ajo jeton në çdo kujtim të vjetër,
si një dritë e vogël, që s’fiket kurrë në jetë….

A.Likollari