Nilamani Saikia

জোৱাকালিৰ এটা কেৱল এটা প্ৰতিবাদ নাছিল, ই আছিল এজন সচেতন নাগৰিকৰ হৃদয়স্পৰ্শী আহ্বান। প্ৰতিবাদস্থলীত এজন কৃষক আন্দোলনকাৰীয়ে সুৰক্ষা কৰ্মীসকলক উদ্দেশ্য কৰি কৈছিল, পুলিচ, সেনা, কৃষক বা সাধাৰণ পৰিয়াল, সকলোৰে সন্তানেই একে শিক্ষা ব্যৱস্থাৰ সমস্যাৰ সন্মুখীন হৈছে। NEET কেলেংকাৰী, প্ৰশ্নপত্ৰ ফাঁহ, অনিয়ম আৰু শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত দায়িত্বহীনতাই লাখ লাখ শিক্ষাৰ্থীৰ ভৱিষ্যৎ অন্ধকাৰ কৰি তুলিছে।

তেওঁৰ বাৰ্তা আছিল স্পষ্ট, এই সংগ্ৰাম কোনো ৰাজনৈতিক দলৰ নহয়, ই ভাৰতৰ যুৱ প্ৰজন্মৰ ভৱিষ্যতৰ বাবে এক যৌথ সংগ্ৰাম। বিভাজন নহয়, একতা আৰু জবাবদিহিতা প্ৰয়োজন। সেই মুহূৰ্তই প্ৰতিবাদক কেৱল ৰাজনৈতিক মঞ্চত সীমাবদ্ধ নাৰাখি, এটা মানৱীয় আন্দোলনত পৰিণত কৰিলে।

যেতিয়া দেশৰ শিক্ষাৰ্থী, অভিভাৱক আৰু সাধাৰণ মানুহে একেলগে কণ্ঠ উত্থাপন কৰে, তেতিয়া সেই কণ্ঠ উপেক্ষা কৰিব নোৱাৰি। ❤️📚✊

ধৰ্মেন্দ্ৰ প্ৰধানৰ পদত্যাগৰ দাবী কোনো ৰাজনৈতিক নাটক নহয়, ই দেশৰ লাখ লাখ শিক্ষাৰ্থীৰ ন্যায্য দাবী। বছৰৰ পিছত বছৰ ধৰি পেপাৰ লিক, পৰীক্ষাত অনিয়ম, আৰু শিক্ষাব্যৱস্থাৰ অব্যাহত ব্যৰ্থতাই দেশৰ যুৱ সমাজক হতাশ কৰিছে। দিন-ৰাতি পৰিশ্ৰম কৰা শিক্ষাৰ্থীসকলে ন্যায়, স্বচ্ছতা আৰু জবাবদিহিতা বিচাৰে। কিন্তু চৰকাৰৰ ফালৰ পৰা দেখা যায় কেৱল অজুহাত আৰু দায় এৰাই যোৱাৰ চেষ্টা।

সমস্যাটো কেৱল এজন মন্ত্ৰীৰ নহয়, ই এক ব্যৰ্থ ব্যৱস্থাৰ প্ৰতিচ্ছবি, য’ত দোষীসকল বাচি যায় আৰু সাধাৰণ শিক্ষাৰ্থীসকলে মূল্য দিব লগা হয়। যুৱ সমাজৰ ভৱিষ্যৎ লৈ খেল কৰা এই ব্যৱস্থাৰ বাবে চৰকাৰক জবাব দিবই লাগিব।

আৰু যিসকলে কৈছিল CJP-ৰ আন্দোলন ব্যৰ্থ, তেওঁলোক এতিয়া ক’ত? দেশৰ যুৱ সমাজৰ কণ্ঠস্বৰক চুপ কৰাব নোৱাৰি। সত্যৰ দাবী আৰু জবাবদিহিতাৰ দাবী কেতিয়াও ব্যৰ্থ নহয়।

“ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক দয়া নালাগে, ন্যায় বিচাৰে। পেপাৰ লিকৰ বাবে ভৱিষ্যৎ নষ্ট হ’ব দিব নোৱাৰি। জবাবদিহিতা এতিয়াই লাগিব!” 🔥

Democracy works best when people ask questions, seek facts, and hold those in power accountable. 🇮🇳

দেশক বচাবলৈ প্ৰশ্নৰ প্ৰয়োজন, অন্ধ সমৰ্থনৰ নহয়।

অসম বিধানসভাৰ দৰে এটা গুৰুত্বপূর্ণ সদনত এজন বিজেপি বিধায়কে এয়া কি কলে??

“মা সরস্বতী আছিল শিক্ষা মন্ত্ৰী, মা দুৰ্গা আছিল প্ৰতিৰক্ষা মন্ত্ৰী, আৰু মা লক্ষ্মী আছিল অৰ্থ মন্ত্ৰী।” 😳

এনেধৰণৰ মন্তব্য শুনি সচেতন নাগৰিক হিচাপে প্ৰতিজন মানুহেই চিন্তা কৰিবলগীয়া হৈছে— আমাৰ ৰাজ্যৰ ৰাজনীতি আৰু নেতৃত্বৰ মানদণ্ড ক’ত গৈ উপনীত হৈছে?

ধৰ্ম আৰু আস্থা প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ নিজা বিষয়। দেৱ-দেৱীৰ প্ৰতি সকলোৰে শ্ৰদ্ধা থাকাতো উচিত। কিন্তু অসম বিধানসভা হৈছে ৰাজ্যৰ জনসাধাৰণৰ সমস্যা, শিক্ষা, স্বাস্থ্য, নিবনুৱা সমস্যা, কৃষক, মূল্যবৃদ্ধি আৰু উন্নয়নৰ দৰে গুৰুত্বপূর্ণ বিষয় আলোচনা কৰাৰ স্থান।

যদি এজন জনপ্ৰতিনিধিয়ে বাস্তৱ সমস্যাৰ সমাধানৰ পৰিৱর্তে এনে অসংগত আৰু অযৌক্তিক মন্তব্য কৰে, তেন্তে স্বাভাৱিকভাৱে প্ৰশ্ন উত্থাপন হয়, তেওঁলোকৰ হাতত ৰাজ্যৰ ভৱিষ্যৎ কিমান সুৰক্ষিত?

আজিৰ সময়ত আৱেগৰ ওপৰত নহয়, বিবেক আৰু সচেতনতাৰ ভিত্তিত সিদ্ধান্ত লোৱাৰ প্ৰয়োজন। ভোট কোনো দল বা ব্যক্তিৰ অন্ধ সমৰ্থনৰ মাধ্যম নহয়; ই হৈছে ৰাজ্য আৰু সমাজৰ ভৱিষ্যৎ নিৰ্ধাৰণৰ এক গুৰুত্বপূর্ণ অধিকাৰ।

সেয়েহে ভোট দিয়াৰ আগতে এবাৰ নহয়, বহুবাৰ চিন্তা কৰক।
যোগ্য, শিক্ষিত, দায়িত্বশীল আৰু বাস্তৱমুখী নেতৃত্বকেই বাছনি কৰক।

কাৰণ শক্তিশালী গণতন্ত্ৰ গঢ়ি উঠে সচেতন নাগৰিকৰ সঠিক সিদ্ধান্তৰ ওপৰত।

দাম বাঢ়ে, বোজা পৰে জনতাৰ ওপৰত।
প্ৰশ্ন কৰাটো আমাৰ অধিকাৰ। উত্তৰ দিয়াটো চৰকাৰৰ দায়িত্ব।