Burhan İşliyen

𝐑𝐚𝐛𝐛𝐢𝐦 𝐁𝐞𝐠̆𝐞𝐧𝐢𝐫 𝐌𝐢?
Beğenilme, takdir edilme, tebrik edilme arzusu fıtridir. Belki belli bir ölçüde iyidir de. Güzel bir söz vardır: “Tenkit tüketir, takdir üretir.” Öğrenciyi takdir etmek başarısını artırabilir. Çalışanı, memuru takdir etmek verimliliği yükseltebilir. Müspet yaklaşım genellikle güzel netice verir.

Ancak benim vurgulamak istediğim; iş yaparken, söz söylerken bizi kimin beğenmesini beklediğimiz hususudur.

“Amirim, müdürüm, patronum, başkanım beğensin…” niyetiyle yapılan işleri, söylenen sözleri acaba Rabbim beğenir mi?

Şöhretim artsın, servetim çoğalsın, takipçilerim takdir etsin diye yaptıklarımı acaba Rabbim takdir eder mi?

Kıyamet günü huzura getirilecek üç kişinin hâlini hepimiz biliriz. Hayırsever, âlim ve şehit. Üçü de cehenneme atılır. Sebebi de yine hepimizin malumudur. Niyetleri bozuktur. Rablerinin değil, insanların beğenisini hedeflemişlerdir.

İhlâs, işlerimizi yaratılmışların mülahazasından tasfiye etmektir. Yani yalnız Rabbimizin rızasını hedeflemektir. O’nun vereceği ecir ve mükâfatı, O’nun dışında alabileceğimiz bütün mükâfatlara tercih etmektir; O’nun zikretmesini, dünyanın övüp alkışlamasına tercih etmektir; görsünler, bilsinler diye yapmanın, O’nun görmezden gelmesine sebep olabileceğini bilmektir.

Niyazımız, Rabbimizin yüreklerimizde kendisinden başkasına beğendirme arzusu bırakmamasıdır.

(29.11.2019)